czwartek, 8 czerwca 2017

Tokio - Ogród Rikugi-en

Ogród Rikugi-en znajduje się w tokijskiej dzielnicy Bunkyo-ku. Jego nazwa oznacza ogród (en) sześciu elementów tradycyjnej japońskiej poezji waka (rikugi). Założony w latach 1695 - 1702 przez samuraja-poetę Yanagisawę Yoshiyasu, za zgodą V szoguna z dynastii Tokugawów, Tsunayoshi. Po śmierci Yanagisawy ogród zaczął stopniowo popadać w ruinę. W 1878 roku został wykupiony i odnowiony przez Yataro Iwasaki, założyciela firmy Mitsubishi. W 1938 roku został podarowany miastu, a w 1953 rząd japoński wpisał go na listę dziedzictwa narodowego. Jest to jeden z najbardziej znanych ogrodów w stylu Edo, często odwiedzany przez zagranicznych turystów i mieszkańców Tokio. 
Moja fascynacja ogrodami japońskimi rozpoczęła się właśnie od tego ogrodu, mimo, że zwiedzałem go przy słabej pogodzie - szare, czasami mleczno-białe chmury bez odrobiny słońca. Jednakże architektura i aranżacja przestrzeni, rozmieszczenie roślin, drzew i krzewów, ich intensywna kolorystyka pozwalają docenić urok i specyfikę tego typu ogrodów. 

Wejście do ogrodu

Te strzyżone krzewy to azalie, które na przełomie maja/czerwca pokrywają się kolorowymi kwiatami

Czerwony klon


Kamienna latarnia

Kamienna latarnia na wyspie


Drewniany mostek na wyspę



Kolorowy klon



Wysepka Naka-no-shima

Stara sosna















Kamienny mostek

Krzew o ciekawych liliowych jagodach



Widok z wyspy na drugą stronę stawu

Stara herbaciarnia z epoki Meiji

Widok na wyspę Naka-no-shima

Widok na wyspę Naka-no-shima

Widok na wyspę, na pierwszym planie strzyżone azalie



Kamienna wysepka Garyu-seki, kąpielisko dla wron

Kamienna wysepka Garyu-seki

Kamienna latarnia nad stawem






Współczesna herbaciarnia Shinsei-tei

Herbaciarnia Shinsei-tei

Stare drzewo wiśni - na wiosnę pokrywa się burzą białych kwiatów, symbolem Japonii




czwartek, 1 czerwca 2017

Zachodnie Tatry - Raczkowa Czuba

Raczkowa Czuba to drugi pod względem wysokości szczyt Tatr Zachodnich. Słowacy nazywają ją Jacobiną. Jej masyw jest bardzo złożony - posiada kilka wierzchołków, z czego najbardziej znany zwany Otargańcami, jak sama nazwa wskazuje, jest skalisty i mocno poszarpany. Kulminacja na wysokości 2187 m znajduje się w północnej części masywu. Sam widok z Pribyliny na sąsiadujące ze sobą trzy wielkie szczyty w tej części Tatr Zachodnich: Barańca, Raczkowej Czuby i Bystrej uświadamia nam, że Raczkowa Czuba jest najtrudniejsza i najbardziej skalista. Szlak na Raczkową Czubę przez Otargańce miejscami przypomina Orlą Perć, jest rzadko uczęszczany, lecz niezwykle piękny widokowo i ciekawy turystycznie. Jest trudny kondycyjnie - różnica wzniesień to 1800 m, a długość pełnej trasy z wejściem i zejściem to ponad 20 km. Technicznie nie jest bardzo trudny - w najniebezpieczniejszych miejscach Otargańców są obejścia - jednakże ma wiele eksponowanych miejsc i wymaga dużej czujności i zwracania uwagi na znaki. Większość polskich turystów wchodzi na Raczkową Czubę przez Jarząbczy Wierch, omijając Otargańce. 
Moim zdaniem jest to najpiękniejszy szlak w Tatrach Zachodnich, oferujący wspaniałe, rozległe widoki na wszystkie strony świata. Trasę rozpoczynałem od wylotu Doliny Raczkowej (obok pensjonatu Orešnica jest dogodny dziki parking) niebieskim szlakiem do wejścia na grań, następnie szlakiem zielonym przez Otargańce, Raczkową Czubę do Jarząbczego, schodziłem żółtym szlakiem przez Kończysty Wierch do Przełęczy Starorobociańskiej i w dół Doliną Raczkową do parkingu przy Orešnicy. Pogoda niestety była nie najlepsza. Na początku zanosiło się nawet na słońce, lecz w miarę upływu dnia mgły przekształciły się w chmury, które przez cały dzień zakrywały niebo z nielicznymi słonecznymi dziurami. Na szczęście nie padało. 

 Widok z Pribyliny na Raczkową Czubę, Starorobociański i Bystrą

Widok z Pribyliny na Raczkową Czubę

 Widok z Pribyliny na Raczkową Czubę

Poranne mgły na Małych Otargańcach

Zbocze Małych Otargańców

Żleb pod Niżną Magurą

Niżna Magura

Chmury zakrywają już wierzchołek Barańca

Baraniec już w chmurach

Wierzchołek Pośredniej Magury

Widok na Ostry Rohacz, Wołowiec i Łopatę

Wyżnia Magura, w głębi Wołowiec i Łopata

Otargańce

Otargańce

Widok z Otargańców na Bystrą

Widok z Otargańców na Raczkową Czubę i Starorobociański

Widok z Otargańców na grań i szczyt Raczkowej Czuby, po lewej wierzchołek Jarząbczego

Widok z grani na Rohacze: Płaczliwy i Ostry oraz na Wołowiec i Łopatę

Wyżnia Magura i wierzchołek Raczkowej Czuby

Widok na Przysłop, Banówkę, Hrubą i Trzy Kopy oraz Rohacz Ostry

Widok na Błyszcz, Bystrą i Zadnią Kopę

Widok na Błyszcz i Bystrą

Zadnia Kopa

Widok do tyłu na Otargańce

Widok do tyłu na Otargańce

Widok na Baraniec i Smrek

Ostry Rohacz, Wołowiec i Łopata

W drodze na szczyt Raczkowej Czuby

Wierzchołek Raczkowej Czuby

Widok do tyłu z wierzchołka Raczkowej Czuby

Widok z Raczkowej Czuby na Jarząbczy Wierch

Widok na górne piętro Doliny Jamnickiej

Rohacze: Płaczliwy i Ostry, Wołowiec zakryty chmurą i Łopata

Widok z Jarząbczego na Starorobociański Błyszcz i Bystrą; w dole Raczkowe Stawy

Widok z Jarząbczego na Raczkową Czubę

Widok na Bystrą i Zadnią Kopę pomiędzy zboczami Starorobociańskiego i Raczkowej Czuby

Starorobociański i w dole Raczkowe Stawy

Zbliżenie na Raczkowe Stawy z góry

Zadnia Kopa i Raczkowa Czuba

Raczkowa Czuba i Jarząbczy Wierch

Widok z Kończystego Wierchu na Starorobociański

Starorobociański i Zadnia Kopa

Widok z Doliny na Stawy i Raczkową Czubę

Widok z Doliny Raczkowej na Zadnią Kopę

Raczkowy Potok

Widok z górnego piętra Doliny Raczkowej

Dolina Raczkowa w całej swej okazałości

Pień starego potężnego świerku