środa, 17 kwietnia 2013

Leżajsk - bazylika Zwiastowania NMP


Bazylika Zwiastowania NMP w Leżajsku wzniesiona została w miejscu gdzie według tradycji w 1590 roku Tomaszowi Michałce ukazała się Matka Boska. Sprawują nad nią opiekę ojcowie bernardyni. Pierwotny kościół drewniany wzniesiony został w roku 1594, zaś murowany w 1610 r. W 1608 r. do Leżajska sprowadzono bernardynów. Obecny, wczesnobarokowy kościół powstał w latach 1618-1628 z fundacji marszałka nadwornego koronnego Łukasza Opalińskiego. Budową kierował architekt włoskiego pochodzenia Antonio Pellaccini, który pracował wcześniej w Lublinie, przy współpracy Szymona Sarockiego. Wczesnobarokowe wyposażenie wnętrz kościoła i klasztoru wykonali sami bernardyni. W roku 1637 zbudowano ołtarz główny, a nieco później bogate zdobione stalle oraz ambonę. W roku 1675 kościół otoczono wysokim murem, aby chronić go przed najazdami tatarskimi. W 1670 r. uległa zniszczeniu część pierwotnych manierystycznych dekoracji sklepień kościoła. Na ich miejscu w II połowie XVII w. powstały malowidła wykonane przez lwowskich malarzy: Wojtanowskiego, Kłossowskiego, Macieja i Mateusza Millerów oraz Stanisława Stroińskiego. W latach 1891-96 przeprowadzono gruntowną koncerwację świątyni. W latach 1915-17 klasztor leżajski stanowił fortecę wojsk austriackich i cel rosyjskiego ostrzału. Powstałe wtym okresie zniszczenia wojenne usunięto dopiero w 1932. W 1928 r. papież Pius XI podniósł Kościół Ojców Bernardynów do godności Bazyliki Mniejszej. Od początku swego istnienia do dziś bazylika jest ważnym centrum życia religijnego Polski południowo-wschodniej i budzi zainteresowanie pielgrzymów z całej Polski. Bazylika jest sanktuarium Matki Boskiej Pocieszenia. Kościół ma 60 metrów długości, 26 metrów szerokości i 28 metrów wysokości. Może pomieścić ok. 5 tysięcy ludzi.  
Największą atrakcją bazyliki są organy będące jednym z najcenniejszych w Europie zabytków sztuki w zakresie budowy i zdobnictwa tego instrumentu. Pochodzą z II połowy XVII w. Ich twórcą w fazie początkowej przed 1680 r. był Stanisław Studziński z Przeworska. Dalszą budowę prowadził i udoskonalił je Jan Głowiński w Krakowa. Budowę ukończono w 1693 roku. Nadzwyczaj bogata dekoracja snycerska prospektu organowego wykonana została przez samych braci zakonnych. Dzięki nim wartości muzyczne zostały połączone ze wspaniałą strukturą architektoniczną. Leżajskie organy to nie jeden, lecz 3 samodzielne instrumenty - największy w nawie głównej i mniejsze w nawach bocznych - na których jednocześnie może grać 3 organistów. Co roku w sezonie letnim organizowany jest tu Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej. 





Widok ogólny na bazylikę i klasztor


Nawa główna

Główny ołtarz 

Główny ołtarz

Główny ołtarz

Główny ołtarz

Tabernakulum

Kaplica Matki Boskiej Pocieszenia

Obraz Matki Boskiej Pocieszenia

Ołtarz Krzyża Świętego

Ołtarz w kaplicy św. Franciszka

Ołtarz św. Bernarda

Ołtarz św. Stanisława

Ołtarz św. Kazimierza

Ambona 

Stalle

Stalle

Rzeźba w stallach

Rzeźba w stallach

Widok nawy głównej z prezbiterium

Widok nawy głównej z prezbiterium

Organy





Herkules walczący z Hydrą, symbolizujący walkę człowieka z wadami


Małe organy w nawie bocznej

Sklepienie iluzjonistyczne

Sklepienie iluzjonistyczne


Lokalizacja miejsca


Wyświetl większą mapę

Czechy – Jaromĕřice nad Rokytnou

Jaromĕřice nad Rokytnou to miasto w Czechach, leżące w południowo-zachodnich Morawach w kraju Vysočina. Miejscowość została założona w I połowie XII w., w dokumentach wzmiankowana po raz pierwszy w 1325 r. Przez kolejne wieki była własnością rodów magnackich: Meziřičskych, Rechenberków, Questenbergów i Kouniców. Ośrodek turystyczny i centrum kulturalne. Od 1999 r. w mieście odbywa się Międzynarodowy Festiwal Sztuki pod patronatem światowej sławy słowackiego tenora Petera Dvorskiego. Najważniejszymi zabytkami miasta są zamek Questenbergów i kościół św. Małgorzaty.
Zamek Jaromĕřice nad Rokytnou, narodowy zabytek kultury, to jeden z najcenniejszych barokowych kompleksów pałacowych w Europie środkowej. Pierwszy zamek stanął w tym miejscu w czasach średniowiecza, po roku 1498 został przebudowany w stylu renesansowym. W latach 1700-1737 po raz kolejny przebudowany, z wykorzystaniem poprzedniej budowli, prawdopodobnie przez architekta austriackiego Jakoba Prandtauera dla ówczesnego właściciela Jana Adama Questenberga, mecenasa i miłośnika sztuki. Na zamku działał wówczas teatr, chór i orkiestra. Hrabia Questenberg stworzył galerię obrazów oraz zgromadził cenne zbiory biblioteczne. Zamek udostępniony jest do zwiedzania, w jego wnętrzach prezentowane są barokowe i rokokowe meble, obrazy, bogata kolekcja zegarów, porcelany, dawnych instrumentów muzycznych i tp.
Naprzeciw bramy wjazdowej zamku znajduje się barokowa kolumna Trójcy Świętej z 1716 r.
Obok zamku znajduje się park w stylu francuskim, przechodzący w park w stylu angielskim położony nad rzeczką Rokitną (Rokytnou). Łączna powierzchnia parku wynosi 9 ha. W parku odbywają się plenerowe koncerty Festiwalu Sztuki z udziałem czeskich i międzynarodowych muzyków i gwiazd operowych.
Połączony z zamkiem kościół św. Małgorzaty, barokowa budowla z I połowy XVIII w., kryta kopułą na planie elipsy (44 m wysokości). We wnętrzu znakomite przykłady rzeźby i malarstwa z XVIII w.
Wewnątrz zamku obowiązywał zakaz fotografowania, natomiast w kościele udało mi się zrobić parę zdjęć, przed niedzielną mszą.

 Kolumna Trójcy Świętej

Zamek od strony bramy wjazdowej

Zamek od frontu

Zamek od strony ogrodu






Kościół św. Małgorzaty i zamek od strony ogrodu








Kościół św. Małgorzaty

Kościół św. Małgorzaty

Kościół św. Małgorzaty

Kościół św. Małgorzaty - wnętrze

Kościół św. Małgorzaty - rzeźba patronki kościoła w ołtarzu głównym

Kościół św. Małgorzaty - ambona

Kościół św. Małgorzaty - wnętrze kopuły

Kościół św. Małgorzaty - fragment wnętrza kopuły


Lokalizacja miejsca


Wyświetl większą mapę